Το Ταξίδι μας

Our JourneyΟ δρόμος μου για το La Ponta ξεκίνησε με μια απογευματινή μου βόλτα προς το Φάρο του Ακρωτηρίου την άνοιξη του 2010. Ένας οξύς ήχος που έμοιαζε με κάλεσμα πτηνού ήταν αυτός που με οδήγησε σε ένα σπίτι, περιβαλλόμενο από ένα σιδερένιο φράκτη, με ένα κοτέτσι! Μπροστά σε αυτό, μια κότα προσπαθούσε να απαλλαγεί από το φράκτη που ήταν πιασμένη. Φοβήθηκα ότι εαν προσπαθούσα να την απελευθερώσω, θα έκανα μεγαλύτερο κακό και έτσι χτύπησα την πόρτα του σπιτιού. Μια ηλικιωμένη γυναίκα ανταποκρίθηκε στο κάλεσμά μου και της είπα "μια κότα έχει πιαστεί στο φράχτη". Εκείνη τη στιγμή, όλη η οικογένεια πετάχτηκε έξω από το σπίτι φωνάζοντας "η κότα, η κότα, έσωσες την κότα μας". Με χαρά, η οικογένεια με κάλεσε στο σπίτι της και με κέρασε τσάι και γλυκό.Έτσι γνώρισα τη Λουκία και το Γιώργο Αλεφραγκή, καθώς και τη γιαγιά Μπαμπία που τους είχε επισκευτεί.


Η οικογένεια με ρώτησε πού έμενα, και τους είπα ότι ζω εδώ κοντά με τον αγαπημένο μου Γιάννη. Τους εξήγησα οτι ο Γιάννης είναι μουσικός και παίζει και κατασκευάζει διάφορα ξύλινα πνευστά, συμπεριλαμβανομένης και της τσαμπούνας. Ο Γιώργος μου είπε ότι και αυτός έχει στην κατοχή του μια τσαμπούνα, από το νησί της Τζιας, η οποία είχε χαλάσει και έτσι δεν μπόρεσε ποτέ να μάθει να τη χρησιμοποιεί.

Την εποχή εκείνη, ο Γιάννης ερευνούσε την τσαμπούνα της Σαντορίνης και έψαχνε για τοπικούς οργανοπαίκτες, μουσικές ηχογραφίσεις και ιστορίες για την τσαμπούνα. Ενθουσιασμένη του είπα ότι υπάρχει μία τσαμπούνα μόλις 200 μέτρα μακριά. Μερικές μέρες μετά, ο Γιάννης πήγε να γνωρίσει το Γιώργο με σκοπό να δεί το όργανο και να το επιδιωρθώσει. Εκεί συνάντησε το γιο του Γιώργου, τον Νεκτάριο, και μια όμορφη φιλία γεννήθηκε. Ο Νεκτάριος έδειξε εξ' αρχής το ενδιαφέρον του για την εκμάθηση της τσαμπούνας, και έτσι ο Γιάννης τον δίδαξε πώς να παίζει και να κατασκευάζει το όργανό του μόνος του.
Οι δυο τους βρίσκονταν συχνά στο σπίτι μας, προκειμένου να κατασκευάσουν τσαμπούνες, και κρεμώντας τα ασκιά για να στεγνώσουν στο σκοινί της μπουγάδας μου, έπρεπε να βρεθεί μια λύση.

Η βαθιά φιλία μας με τον Νεκτάριο έδειξε τη γενναιόδωρη καρδιά του. Μια ημέρα, μας οδήγησε στο παραδοσιακό χωριό Ακρωτήρι, μέσα από την κυρία είσοδο των ενετικών τειχών του Καστελιού και μέχρι την κορυφή όπου βρίσκεται ο πύργος. Τότε, μας πρόσφερε τον εγκαταλελημένο πύργο για τη δημιουργία ενός εργαστήριου τσαμπούνας. Ο πύργος ανήκει στην οικογένειά του για τρεις γενεές ξεκινώντας από τη γιαγιά Μπαμπία. Ο φίλος μας και η οικογένειά του μας τίμησαν με την προσφορά τους και μας παραχώρησαν τον πύργο για τη δημιουργία του εργαστηρίου μας και η μπουγάδα μου βρήκε ξανά το χώρο της.
Καθώς οι μήνες περνούσαν, άρχισα να φαντάζομαι ότι ο πύργος θα μπορούσε να είναι κάτι περισσότερο από ένα εργαστήριο, διλαδή μια έκθεση και ένας χώρος συγκέντρωσης μουσικών, για την πραγματοποίηση μουσικών σεμιναρίων και συναυλιών που θα γεφυρώνουν το παρελθόν με το παρόν.

Έτσι το έργο μας ξεκίνησε. Προσπαθήσαμε να διατηρήσουμε το χώρο μετατρέποντας τον σε έκθεση και ένα εργαστήριο τσαμπούνας. Επιδίωξή μας είναι να διαφυλαχτεί το ιστορικό παρελθόν της τσαμπούνας και να αναδειχτούν νέα μουσικά μονοπάτια από όλο τον κόσμο.


Άρτζυ Κακίση
 

La Ponta, Venetian Tower
Greek Bagpipe, Exhibition ~ Workshop
Castle of Akrotiri, P.O. Box 1158
Akrotiri, Santorini, Greece 84700
Tel. 0030 22860 85374
email:info@laponta.gr

© 2012-2016 La Ponta. designed & developed by
lettinGo